வெற்றியும் தோல்வியும்

 إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ

ரபீஉல் ஆகிர் மாத்ததின் 25 ம் நாளில் இருக்கிறோம். 

இந்த ரபீஉல் ஆகிர் மாதம் உலக இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மூன்று முக்கியமான நிகழ்வுகளை கண்டிருக்கிறது.

அவற்றில்  இரண்டு மகத்தானவை.

ஒன்று மிகவும் கவலைக்குரியது, இன்றுவரை உலகின் பெரும் பிரச்சின்னயாக இருக்க கூடியது.

முதல் நிகழ்வு ஹிஜ்ரி 16 ம் ஆண்டு உமர் ரலி அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் நடந்தது. அபூஉபைதா பின் ஜர்ராஹ் அவர்கள் ஜெரூசலம் நகரை கைப்பற்றி அதை முஸ்லிம்களின் அரசோடு இணைத்தார்கள்.

இரண்டாம் நிகழ்வு ஹித்தீன் நிகழ்வு என்று சொல்லப்படும். அது ஹிஜ்ரீ 583 வருட்ம் நடந்த அந்த நிகழ்வில் சலாஹுத்தீன் அய்யூபி ரஹ் அவர்கள் கிருத்து சிலுவை யுத்த கார்ர்களிடம் 90 ஆண்டுகளாக சிக்கியிருந்த ஜெரூசலம் நகரை விடுவித்து அதை மீண்டும் முஸ்லிம்களின் அரசோடு இனைத்தார்கள்.

மூன்றாவது நிகழ்வு  ஹிஜ்ரி 1387 ல் அதாவது 60 வருடங்களுக்கு முன் இதே போன்ற ஒரு ரபீஉல் ஆகிர் மாதத்தில் தான் இஸ்ரேலிய ராணுவம் ஜெரூசலம் நகரை கைப்பற்றியது.

இரண்டாவது நிகழ்வுக்கும் மூன்றாவது நிகழ்வுக்கும் உள்ள ஒரு ஒற்றுமை என்னவென்றால் அவ்விரண்டு நிகழ்வுகளும் இதே ரபீஉல் ஆகிர் பிறை 25 ம் நாளில் நடைபெற்றன.

ஜெரூசலம் பற்றியும் பைத்துல் முகத்தஸ் பள்ளிவாசல் பற்றியும் நாம் சிந்திக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்தை இந்த ஒற்றுமை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

ஜெரூசலம்

ஜெரூசலம் என்பது பாலஸ்தீனின் ஒரு நகரமாகும். எரூசலம் என்ற எபிரேய மொழி சொல் தான் ஜெரூசலம் என்று ஆயிற்று. அதன் பொருள் அமைதியின் உறைவிடம் என்பதாகும். சலம் என்ற சொல்லுக்கு அரபியிலும் அமைதி என்பது பொருளாகும். முஸ்லிம்கள் இந்நகரை அல்குத்ஸ் – என்று அழைப்ப்பார்கள். இதற்கு பரிசுத்த பூமி என்பது பொருள் 

இது உலகின் பழைய நகரங்களில் ஒன்றாகும். 5 ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முந்தையதாகும்.

இஸ்லாமிய வரலாற்று மூலங்களும் இந்த கணக்கை ஏற்றுக் கொள்கின்றன. இபுறாஹீம் அலை அவர்கள் இராக்கிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து சென்ற நிலம் பாலஸ்தீனம் தான் என்கிறார்கள் முஸ்லிம் அறிஞர்கள். இபுறாஹீம் அலை அவர்களின் அடக்கத் தஸ்லமும் பாலஸ்தீனில் இருக்கிறது.

وأرض فلسطين المباركة هي مهاجر إبراهيم ولوط - عليهما السلام - فالله- تبارك وتعالى - لما نجَّى إبراهيم ولوطًا - عليهما السلام - وجههما إلى فلسطين ليقيما عليها ويستقرا بها، وفيها توفي خليل الرحمن إبراهيم - عليه السلام - في البيت المقدس، ودفن في أرض فلسطين

தாவூத் அலை அவர்களும் அவருடைய மகன் சுலைமான அலை அவர்களும் ஆட்சி செய்த நிலப்பரப்பும் பாலஸ்தீனம் தான்.

وكان ملك داود وسليمان - عليه السلام - في البيت المقدس

ஈஸா அலை அவர்களின் குடும்பமான ஆலு இம்ரான்களும் பாலஸ்தீனிதில் வசித்தவரக்ளே

عاش من اصطفاهم الله من آل عمران ببيت المقدس، وقد نذرت أم مريم ما في بطنها لخدمة بيت المقدس

இந்த செய்திகள் பால்ஸதீன் நகரின் தொன்மையை பறை சாற்றுகின்றன.

 பைத்துல் முகத்தஸ்

 ஜெரூசலம் நகரில் தான் பைத்துல் முகத்தஸ் பள்ளீவாசல் இருக்கிறது.

இது உலகில் கட்டப்பட்ட இரண்டாவது பள்ளிவசல் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸ்ல்) அவர்கள் கூறினர்கள். ஆதிகால மனித சமூகத்தால் கட்டப்பட்ட பள்ளிவசலை பிறகு சுலைமான அலை அவர்கள் புணர்நிர்மானம் செய்தார்கள்.

 سأل أبو ذر -رضي الله عنه- النبي ﷺ عن أول مسجد وُضع في الأرض فقال: «المسجد الحرام»، ثم سأله: «ثم أي؟» فقال: «المسجد الأقصى»، وبينهما أربعون سنة

முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா பள்ளியில் இருந்து தான் மிஃராஜ் எனும் வின்னுலகம் பயனம் சென்றார்கள் என்பதை திருக்குர் ஆன் கூறுகிறது.  அங்கு பொருமானார் (ஸல்) அவரக்ள் அனைத்து நபிமார்களுக்கு இமாமாக நின்று தொழ வைக்கவும் செய்தார்கள்.

அது உலகளாவி சமயங்களின் தலைவராக முஹம்மது நபி (ஸ்ல) அவரக்ள் இருக்கிறார்கள் என்பதை காட்டியது.

 பைத்துல் முகத்தஸில் தொழுவதை பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் பெருமைப்படுத்தினார்கள்.

وَلاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ مَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِ الأَقْصَى وَمَسْجِدِي)) (البخاري).

 மஸ்ஜிதுல் ஹராம் மஸ்ஜிதுன்னப்விக்கு நிகராக மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவும் பாராட்டப் பட்ட போது முஸ்லிம்கள் அதை வெற்றி கொள்வதில் அதிக கவனம செலுத்தினார்கள்.

 அப்போது பாஸ்தீனம் ரோமர்களிடம் இருந்தது. அவர்களிடமிருந்து பாலஸ்தீனையும் சிரியாவையும் கைப்பற்றியதோடு மூஸ்லிம்கள் ரோமர்கலை எதிர்ப்பதை விட்டு விட்டார்கள். பாரசீகர்களை எதிர்ப்பதில் கவனம் செலுத்தினார்கள். முழு பாரசீகத்தை கைப்பற்றினார்கள்.

 இது இஸ்லாமிய படையெடுப்புகளின் பிரதான நோக்கமாக பைத்துல் முகத்தஸ் வெற்றி இருந்த்து என்பதை காட்டுகிறது.

 ஜெரூசலம் முதல் வெற்றி

 ஹிஜ்ரீ 16 ம் வருடம் கலீபா உமர் ரலி அவரக்ளின் காலத்தில் அபூ உபைதா ரலி அவரக்ளின் தலைமையிலான முஸ்லிம்களின் வெற்றிப்படை ஜெரூசலம் நகரை முற்றுகையிட்டது.  ஜெரூசலம் அப்போது கிருத்துவர்கலின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. பல மாத முற்றுகைக்குப் பின் ஜெரூசலத்தனின்  பாதிரி சொப்ரோனியஸ்

Sophronius of Jerusalem என்பர் சரணடைய சமத்தித்தார். அவர் ஆர்த்தோடக்ஸ் கிருத்துவர்களின் பிஷப்பாக அங்கு இருந்தார். அவர்

முஸ்லிம்களின் கலீபாவிடம் மட்டுமே சரண்டைய முடியும் என்று நிபந்தனை விதித்தார்.

 அதை ஏற்றுக் கொண்டு உமர் ரலி அவர்கள் பாலஸ்தீனிற்கு ஒரே ஒரு பணியாளரை மட்டும் துணைக்கு அழைத்துக் கொண்டு பயணப்பட்டார்கள். ஹிஜ்ரீ 16 ரபீஉல் அவ்வலில் அவர்கள் பால்ஸ்தீன எல்லையை அடைந்தார்கள். அங்கு முஸ்லிம் படைகளின் தள்பதிகளான அபூ உபைதா – காலித் பின் வலீத் ரலி ஆகியோர் வரவேற்றனர்.

 அங்கிருந்து உமர் ரலி அவரகள் ஜெரூசலம் வந்து சேர்ந்தார்கள். பாதிரியார் சொப்ரோனிஸ் ஜெரூசலம் நகரை ஒப்படைத்தார். இது ரபீஉல் ஆகிர் பிறை 25 நடைபெற்றது.

 அப்போது உமர் ரலி அவர்கள் பிஷப்பிற்கு ஒரு உத்திரவாதப் பத்திரம் எழுதிக் கொடுத்தார்கள். வரலாற்றின் புகழ் மிக்க பத்திரங்களில் ஒன்று அது.

அந்த பத்திர வாசகம் இது

 سم الله الرحمن الرحيم،

هذا ما أعطى عبد الله، عمر، أمير المؤمنين، أهل إيلياء من الأمان، أعطاهم أماناً لأنفسهم وأموالهم ولكنائسهم وصلبانهم وسقمها وبريئها وسائر ملتها. أنه لا تسكن كنائسهم ولا تهدم، ولا ينقص منها ولا من حيِّزها ولا من صليبهم ولا من شيء من أموالهم، ولا يُكرهون على دينهم، ولا يضارّ أحد منهم، ولا يسكن بإيلياء معهم أحد من اليهود. وعلى أهل إيلياء أن يُعطوا الجزية كما يُعطي أهل المدائن. وعليهم أن يُخرِجوا منها الروم واللصوص. فمن خرج منهم فإنه آمن على نفسه وماله حتى يبلغوا أمنهم. ومن أقام منهم فهو آمن، وعليه مثل ما على أهل إيلياء من الجزية. ومن أحب من أهل إيلياء أن يسير بنفسه وماله مع الروم ويخلي بِيَعهم وصلبهم، فإنهم آمنون على أنفسهم وعلى بِيَعهم وصلبهم حتى يبلغوا أمنهم. فمن شاء منهم قعد وعليه مثل ما على أهل إيلياء من الجزية. ومن شاء سار مع الروم. ومن شاء رجع إلى أهله، فإنه لا يؤخذ منهم شيء حتى يحصد حصادهم.

وعلى ما في هذا الكتاب عهد الله وذمة رسوله وذمة الخلفاء وذمة المؤمنين، إذا أعطوا الذي عليهم من الجزية.

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்பாளனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்,

இது முஸ்லிம்களின்  தளபதியான அப்துல்லாஹ் உமர், ஜெருசலேம் மக்களுக்கு வழங்கிய பாதுகாப்புக்கான உத்தரவாதமாகும். அவர் ஜெரூசலம் மக்களுக்கும், அவர்களின் உடைமைகளுக்கும், தேவாலயங்களுக்கும், மடங்களுக்கும், நோயுற்றோர் மற்றும் நலமுடையோர் அனைவருக்கும், ஜெரூசலமின் அனைத்து சமூக மக்களுக்கும்  பாதுகாப்பை வழங்குகிறார். அவர்களின் தேவாலயங்களில் மற்றவர்கள் குடியேறவோ, அவை இடிக்கப்படவோ கூடாது; அவர்களிடமிருந்தோ, அவர்களின் வளாகங்களிலிருந்தோ, மடங்களில் இருந்தோ , அல்லது அவர்களின் உடைமைகளிலிருந்தோ எதுவும் எடுக்கப்படக்கூடாது. அவர்கள் தங்கள் மதத்தை மாற்றும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட மாட்டார்கள், அவர்களில் எவருக்கும் தீங்கு செய்யப்படவும் கூடாது. அவர்களூடைய பகுதிகளில் எந்த யூதரும் ஜெருசலேமில் வசிக்கக்கூடாது. ஜெருசலேம் மக்கள், மதாயின் மக்களைப் போலவே ஜிஸ்யாவை (தலைவரி) செலுத்த வேண்டும். அவர்கள் ரோமானியர்களையும் திருடர்களையும் நகரத்திலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும். ஜெரூசலத்திலிருந்து வெளியேறி ரோமர்களுடன் சேர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறவர்காள் தங்கள் இலக்கை அடையும் வரை தங்கள் உயிருக்கும் உடைமைகளுக்கும் பாதுகாப்பு  பெறுவார்கள்.இங்கேயே தங்கிவிட விரும்புகிற எவரும் எருசலேம் மக்களைப் போலவே அதே ஜிஸ்யாவைச் செலுத்த வேண்டும். ரோமானியர்களுடன் செல்ல விரும்புகிற எவரும் தங்கள் இலக்கை அடையும் வரை அவர்களும் அவர்களது தேவாலயங்களும் மடங்களும் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். விரும்புகிற எவரும் தங்கள் குடும்பத்தினரிடம் திரும்பலாம், அவர்களுடைய அறுவடை நிறைவடையும் வரை அவர்களிடமிருந்து எந்த வரியும் வசூலிக்கப்படாது.

மேலும் இந்தப் பத்திரத்தில் உள்ளவை, அல்லாஹ்விடமிருந்து வரும் ஓர் உடன்படிக்கை, அவனுடைய தூதரிடமிருந்து வரும் ஓர் உறுதிமொழி, கலீஃபாக்களிடமிருந்து வரும் ஓர் உறுதிமொழி, மற்றும் இறை நம்பிக்க்கையாளர்களிடமிருந்து வரும் ஓர் உறுதிமொழி ஆகும்.

 இதற்கு சாட்சியாக காலித் இப்னு அல்-வலித், அப்துல்-ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப், அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் மற்றும் முஆவியா இப்னு அபி சுஃப்யான் ஆகியோர் கையெழுத்திட்டனர்.

 மகத்தான இந்த உடன்படிக்கைக்கு வெளியே இன்னொரு முக்கிய செய்தி என்னவெனில் ?

 யூதர்கள் பலஸ்தீனிற்கு வரவும் அவர்களது புனித தலங்களை தரிசிக்கவும் உமர் ரலி அவர்கள் அனுமதி அளித்தார்கள். இதற்கு முன் 500 ஆண்டுகளாக ஜெரூசலத்திற்குள் நுழைய அவர்களுக்கு தடை விதிக்கப் பட்டிருந்த்து.

 இந்த அனுமதியை கிருத்துவர்கள் விரும்ப வில்லை. யூதர்கள ஜெரூசலத்திற்குள் அனுமதிக்க வேண்டாம் என கலீபா உமர் ரலி  அவர்களை வற்புறுத்தினார்கள். ஆனால் அதை உமர் ரலி ஒப்புக் கொள்ள வில்லை. ஜிஸ்யா தரும் எவருக்கும் அங்கு செல்ல அனுமதி உண்டு என்றர்கள். கடைசியில் கிருத்துவர்கள் அதிகமாக வலியுறுத்திய போது தான் அவர்களது வசிப்பிடங்களில் யூதர்கள் தங்க வைக்கப்பட மாட்டார்கள் என்று உத்தரவாதம் அளித்தார்கள்.

 அதன் பிற்கு ஜெரூசல முஸ்லிம்களுக்கான பகுதி கிருத்துவர்களுகான பகுதி ரோமர்களுக்கான பகுதி யூதர்களுக்கான பகுதி என நான்கு பகுதிகளாக பிரிக்கப் பட்டது.

அது இப்போதும் இருக்கிறது. 

 இன்றளவும் – பல நூற்றாண்டுகளாக முஸ்லிம்கள் வல்லாதிக்கத்தில் இருந்த பிறகும் – யூதம் கிருத்துவம் இஸ்லாம் ஆகிய மூன்று மதங்களுக்குமான வழிபாட்டுத்தலங்கள் அங்கு பத்திரமாக இருக்கிறதென்றால் அதற்கு உமர் ரலி அவரக்ளின் அந்த உத்திரவாதப் பத்திரமே காரணமாகும்.

 அப்போது தான் இந்த அற்புதமான நிகழ்வு நடந்தது.

  وبينما كان عمر رضى الله عنه يملى هذا العهد حضرت الصلاة، فدعا البطريرك صفرونيوس عمر للصلاة حيث هو في كنيسة القيامة، ولكن عمر رفض وقال له: أخشى إن صليت فيها أن يغلبكم المسلمون عليها ويقولون هنا صلى أمير المؤمنين.

 உமர் ரலி இந்த உடன்படிக்கையை ஆணையிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ​​தொழுகைக்கான நேரம் வந்தது. திருத்தந்தை சோப்ரோனியஸ், புனித கல்லறை தேவாலயத்தில் அவர் இருந்த இடத்திலேயே தொழுமாறு உமர் ரலி யை அழைத்தார். ஆனால் உமர் ரலி மறுத்து அவரிடம், “நான் இங்கு தொழுதால், முஸ்லிம்கள் உங்களை அடக்கி, ‘விசுவாசிகளின் தலைவர் இங்கே தொழுதார்’ என்று உரிமை கொண்டாடுவார்களோ என அஞ்சுகிறேன்” என்றார்.

 உமர் ரலி அவர்களின் வெற்றி ஒப்பந்தத்திற்கு பிறகு தான் ஜெரூசலமில் யூதர்கள் நிம்மதியாக வாழ்ந்தார்கள்.

 ஜெரூசலம் இரண்டாவது  வெற்றி

 கலீபா உமர் ரலி அவர்கள் காலத்தில் வெற்றி கொள்ளப் பட்ட பிறகு சுமார் 600 ஆண்டுகள் ஜெரூசலம் முஸ்லிம்களின் கட்டுப்பாட்டில் மிகச் சிறப்பாக அதன் பெயருக்கு ஏற்ப அமைதி தவளும் நிலமாக இருந்தது.

 கீபீ 1000 மாவது ஆண்டு கால கட்டங்களில் ஐரோப்பாவில் மன்னர்களுக்கும் கிருத்துவ பாதிரிகளுக்கும் இடையே பலமான அதிகாரப் போட்டி நிலவியது, மக்களிடம் அதிகம் செல்வாக்குப் பெறுவது யார் என்ற விவாதம் எழுந்தது. அப்போது தங்களது செல்வாக்கை நிறுவிக்கொள்ள அங்கிருந்த கிருத்துவ பாதிரிகள் நாம் ஜெரூசலத்தை கைப்பற்றுவோம் என்று சொல்லி மக்கள்ள தூண்டி விட்டனர் இதற்கு அரசர்களும் உடன்பட வேண்டியிருந்தது. அப்படி ஐரோப்பிய கிருத்தவர்கள் தொடர்ந்து 200 ஆண்டுகளாக பாலஸ்தீனத்தின் மீது படை எடுத்தவாறு இருந்தனர். கிருத்துவ கொள்ளைக்கார்ர்களையும் திருடர்களையும் பாதிரிகள் இதில் கலந்து கொள்ல அறிவுறுத்தினர். இதில் கலந்து கொள்வது பாவத்தை போக்கும் என்று உத்தரவாதம் அளித்தனர்.  

 இதுவே  சிலுவை யுத்தங்கள் என்று அழைக்க்கப்படுகிறது.  சுமார் 9 சிலுவை யுத்தங்கள் வழியாக அவர்கள் முஸ்லிம்களின் நிலங்களை கைப்பற்றி ஏராளமான மனிதப் பேரழிவை ஏற்படுத்தினர். இறுதியாக ஜெரூசலமை கைப்பற்றினார்கள்.

 1099 ஜூலை 15 அன்று ஜெரூசலம்  நகரின் சுவர்களைத் சிலுவை படை தகர்த்தது. மக்களை கொன்று வீசினர்.  குப்பத்துஸ் ஸஹ்ரா பள்ளிவாசலின் பாறைக் கடியில் முழங்கால் அளவுக்கு இரத்தாம் தேங்கியிருந்தாக வரலாரு கூறுகிறது.  நகரம் போராளிகளின் வசமானது

 அதன் பிறகு தொடர்ச்சியாக இஸ்லாமிய நிலப்பரப்பின் பல பகுதிகளையும் வென்றனர். அப்போதைய பக்தாதை மையமாக கொண்டிருந்த இஸ்லாமிய கலீபாக்களால் முழு நாட்டையும் தங்களது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க முடியவில்லை.

 இறுதியில் இராக்கின் ஒரு பகுதிக்கு அரசராக இர்நுத நூருத்தீன் ஜங்கி சிலுவை யுத்த காரர்களிடம் போரிட்டு பல பகுதிகளை வென்றார். அவரால் எகிப்துக்கு அனுப்பி வைக்கப் பட்ட சலாஹுத்தீன் ஐயூபி தொன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு பாலஸ்தீனிலுள்ள  ஹித்தீன் என்ற இடத்தில் சிலுவை யுத்தக் காரர்களை தோற்கடித்து மீண்டும் பாலஸ்தீனத்தை முஸ்லிம்களின் கட்டுப் பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தார். ஹித்தீன் நிகழ்வு ஹிஜ்ரீ 583 ரபீஉல் ஆகிர் பிறை 25 அன்று நடைபெற்றது.

 ஹித்தீன் போரில் சிலுவைப்போர் வீரர்களின் தோல்வி ஒரு பேரழிவாக அமைந்தது. ஏனெனில், அவர்கள் தங்கள் வீரர்களின் தலைசிறந்தவர்களை இழந்ததோடு, ஏராளமான வீரர்கள் கொல்லப்பட்டும் சிறைபிடிக்கப்பட்டும் வந்தனர். கைதிகளில் ஜெருசலேமின் மன்னர் ரெனால்ட்  மற்றும் தளப்தி ஷாட்டிலன் (அர்னாட்) மற்றும் பிற மூத்த சிலுவைப்போர் தலைவர்களும் இருந்தனர்.

சலாஹுத்தீன் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்று, அவர்களுக்குப் பனிக்கட்டி போன்ற குளிர்ந்த நீரை வழங்குமாறு கட்டளையிட்டார். அது அபயம் அளிப்பதற்கான ஒரு அடையாளமாக இருந்தது.

சலாஹுத்தீன், அர்னாட்டிற்கு நீர் கொடுக்கவில்லை. ஜெருசலேமின் மன்னர் அதைக் குடித்தபோது, ​​மீதமிருந்த நீரை அர்னாட்டிற்குக் கொடுத்தார் . இதனால் கோபமடைந்த சலாஹுத்தீன் , "இந்தச் சபிக்கப்பட்ட மனிதன் என் அனுமதியின்றி நீரைக் குடித்தான், அதனால் அவன் என் பாதுகாப்பைப் பெறவில்லை" என்றார். பின்னர், அவர் அர்னாட்டிடம் .அவனது குற்றங்களை நினைவூட்டினார். இஸ்லாமிற்கு மதம் மாறுவதற்கான வாய்ப்பை அவருக்கு வழங்கினார், ஆனால் அர்னாட் மறுத்துவிட்டார். பின்னர் சலாஹுத்தீன் அவனிடம் சென்று, "நான் உன்னைப் பிடித்தால் கொன்றுவிடுவேன் என்று இருமுறை சபதம் செய்தேன்: ஒருமுறை நீ  மக்கா மற்றும் மதீனா மீது படையெடுக்க விரும்பியபோதும், மற்றொரு முறை அவன் ஒரு முஸ்லிம் வணிக குழுவை  துரோகத்தனமாக கொள்ளையடித்து அதைக் கைப்பற்றியபோதும்" என்று கூறி, அவனுக்கு மட்டும் மரணை தண்டனை வழங்கினார்.

மன்னர் ரோனால்ட் உள்ளிட்ட மற்றவர்களுக்கு சிறப்பாக மன்னிப்பை வழங்கி அவர்கள் நல்ல விதமாக நகரை விட்டு வெளியேற வழி வகை செய்தார்.

அதனால் இன்றளவும் ஐரோப்பிய உலகம் சாலவுடீன் என்று பெருமையாக நினைவுகூறுகிற தலைவராக அவர் திகழ்கிறார்.

சலாஹுத்தீன் வென்று கொடுத்த பிறகு பாலஸ்தீனும் ஜெரூசலமும் துருக்கிய அரசர்களின் கட்டுப்பாட்டில் நீண்ட காலம் இருந்த்து.

கிலாபத் வீழ்ச்சி

முதல் உலகப் போருக்குப் பிறகு 1919 ம் ஆண்டில் துருக்கியிலிருந்த கிலாபத் வீழ்த்தப் பட்ட போது அதன கட்டுப்பாட்டில் இருந்த நிலப் பகுதிகளை ஐரோப்பிய நாடுகள் பங்கிட்டுக் கொண்டன. அதனடிப்பட்டயிப் பிரிட்டனின் கையிருப்பில் பாலஸ்தீனம் சென்று சேர்ந்தது.

இரண்டாம் உலக யுத்ததின் போது யூதர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதவராக இருந்தனர். அதனால் பிரிட்டன் திடீரென் பால்போர் பிரகடணம் என்ற ஒரு அற்விப்பின் மூலம் பாலஸ்தீனின் ஒரு பகுதியில் இஸ்ரேல் என்ற ஒரு நாட்டை உருவாக்கியது. அப்போதே பால்ஸதீன என்ற நாட்டையும் அறிவித்தது.

ஆனால் இஸ்ரேலுக்கு  அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளின் ஆதரவு இருந்ததால் இஸ்ரேல் வலிமை அடைந்தது. பாலஸ்தீனம் உருவாகாமலே இன்று வரைக்கும் இருக்கிறது.

இதற்கிடையில் 1967 ம் ஆண்டு இஸ்ரேல் அரபு நாடுகளுடன் ஒரு சண்டையில் ஈடுபட்டு ஜெரூசலத்தை கைப்பற்றிக் கொண்ட்து. ஐக்கிய நாடுகள் சபை உருவாக்கிய இஸ்ரேல் நாட்டில் ஜெரூசலம் கிடையாது, ஜெரூசலத்தை ஜோர்டானின் தலைமையில் ஒரு சர்வதேச கண்காணிப்பில் ஜெரூசலம் இருக்கும் என்று தான் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தீர்மாணம் கூறியது.

அதை மீறி ஜெரூசலத்தை வெற்றி கொண்டு அதை இஸ்ரேல் ஆக்ரமித்தது. இந்த  நிகழ்வும் ஹிஜ்ரி 1387 ல் இதே போன்ற ரபீஉல ஆகிர் மாதத்தின் ஒரு 25 ம் நாளில் தான் நடை பெற்றது.      

இப்போது பால்ஸதீனம் முழுவதையும் பக்கத்திலிருக்கிற அரபு நாடுகளை அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளின் உதவியோடு கைப்பற்றி இருக்கிற இஸ்ரேல், தொடர்ந்து பாலஸ்தீன மக்களின் உரிமைகளை மறுத்து அவர்களை படுகொலை செய்தும் பட்டின்யில் வாட்டியும் கொடுங்கோன்மையை நிகழ்த்தியும் அலைகழித்து வருகிறது.

பல இலட்சம் பாலஸ்தீன் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டு விட்டனர். அவர்களுடைய நிலங்கள் அபகரிக்கப் பட்டுவிட்டன. இலட்சக்கணக்கான குழந்தைகள் பசியாலேயே இறந்து போய் விட்டனர். மக்கள் எந்த வசதியும் அற்ற திறந்த வெளிச்சிறைகளின் கைதிகளைப் போல வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.  

இந்த ரபீஉல் ஆகிரில் நாம் நினைவில் வைப்போம்.

 பாலஸ்தீனமும் ஜெருசலமும் பைத்துல் முகத்தஸும் ஆகரமிப்பாளர்களான இஸ்ரேலிடமிருந்து விடுவிக்கப் பட வேண்டும்.

பாலஸ்தீனம் முஸ்லிம்களிடம் இருந்தால் தன் அனைத்து சமூகத்தினரும் அங்கு நிம்மதியாக இருக்க முடியும்.

பாலஸ்தீன் விடுதலை என்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் தலையாய பிரார்த்தனைகளில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

மரணத்திற்கு முன் சுதந்திர பைத்துல் முகத்தஸில் தொழுது விட வேண்டும் என்ற துஆவும் அவற்றில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

இன்ஷா அல்லாஹ் மிக விரைவில் இதே போல ஒரு ரபீஉல் ஆகிரில் விரைவில் சுதந்திர பாலஸ்தீனம் பிறக்கும் என்று நாம் நம்புவோம்.

 அல்லாஹ் தவ்பீக் செய்வானாக!

 

.